Wij zijn Ineke en Ruud Faber, respectievelijk 57 en 60 jaar. Ineke was voorheen ambtenaar bij de Provincie en ik, Ruud, Politieman bij de Politie Amsterdam en later Noord-Holland. Beiden hadden al aardig wat van de wereld gezien en Nederland was ons eigenlijk al lang te klein.

Ik kon er eerder uit bij de Politie en Ineke stopte 12 januari jongstleden met werken. We hadden eerder al een appartement lange termijn gehuurd in Calahonda, Malaga, maar de drukte daar, zeker in het hoogseizoen, werd ons iets teveel. Zoekende op het Web vonden wij op Campo Coín het huis van onze dromen (foto). De rust van de campo is een verademing na de drukte van de Randstad.

Ons appartement in Rijswijk bij Den Haag hebben wij 16 januari jongstleden verkocht. We wilden pertinent tussen de Andalusiërs wonen en niet in een Nederlandse of Engelse enclave. Als je zo graag in España wilt wonen meng je dan onder de, uiterst vriendelijke, behulpzame, humorvolle Andalusiërs die je weer het ‘Viva la Vida’ bijbrengen want dat kunnen die Nederlanders niet meer is onze ervaring.

De Andalusiërs geven ons weer levenslessen, geniet van de dag, Fiësta, je familie en geniet van het leven zo lang je kunt. Ze onthaasten je ook, het is niet allemaal vandaag klaar want morgen is er weer een dag. Dit is wel even wennen maar je krijgt ze niet gek, al ga je op je kop staan. Met dat tempo moet je hier zeker de zomermaanden doorkomen want bij 40 graden en soms + kun je maar beter je gemak houden.

In die hete maanden (in 2016 ruim 4 maanden) gaat het meeste op Tropentempo maar je verbaast je over de taaiheid van de Andalusiërs. Waar de gemiddelde toerist al op apegapen ligt bij 35 graden (meestal ook te wijten aan het overmatige alcoholgebruik) werkt de Andalusiër gewoon door.

Wij hebben inmiddels veel respect gekregen voor dit trotse, taaie en vrolijke volk dat je met open armen ontvangt mits je, in ieder geval probeert, je verstaanbaar te maken in het Spaans en anders even vraagt of men Engels spreekt, je je niet arrogant opstelt, in bent voor een lolletje EN laat zien dat je wilt integreren. Loop niet te koop met je eventuele rijkdom en kapsones zijn ze al helemaal niet van gediend. Met deze houding hebben wij hier gemerkt dat je makkelijk wordt opgenomen. (Het huidige huis huren wij nu al geruime tijd als vakantiehuis maar nu permanent)

In Andalucìa voelen wij ons thuis en onze gezondheid is hier aanzienlijk verbeterd, veel Nederlandse stressmedicatie is hier niet meer nodig.

Bij emigratie;  pijnig jezelf niet met de hier aanwezige bureaucratie en laat je bijstaan door een Gestor (tussenpersoon) die alle ingangen kent. Het kost je iets maar men ontneemt je alle stress.

Wij noemen Andalucia het ” Down Under” van Europa. Natuur te over, stabiel klimaat, ‘laidback lifestyle’ (zonder lui te zijn), rust, ruimte en iedereen laat elkaar in z’n waarde.

Coin

Ineke & Ruud

 

Jullie verhaal ook op Hart van Andalusië?